Wat Denkt Arthur

Na de vele problemen met de gezondheidszorg in verband met de ziekte van mijn moeder een aantal jaren geleden en wat er dinsdagnacht gebeurd is moet ik toch even het volgende van mij afschrijven:

Elke dinsdagavond in de maanden juli en augustus zijn hier de zogenaamde parkfeesten. Altijd gezellig, vooral omdat je vaak (oude) bekenden tegenkomt. Zo ook afgelopen dinsdag.

Ik belde mijn broer Philip en vroeg hem of hij ook nog ging. Hij had er niet bij stil gestaan maar besloot toch ook te gaan dus om een uur of 9 zijn we richting stad gefietst.

Rond half twaalf ben ik weer naar huis gegaan, Philip besloot nog een biertje te pakken bij het Hijgend Hert.

Op weg naar huis, een uurtje later, sloeg het noodlot bij hem toe. Het voorspatbord schoot los, raakte onder het voorwiel met als gevolg dat hij erg hard met zijn gezicht op het wegdek terechtkwam. Gelukkig kwamen bekenden voorbij die mij en mijn jongste broer ingelicht hebben. Intussen was Philip zwaar gehavend met een ambulance naar het ziekenhuis vervoerd.

Hij was er slecht aan toe. Een aantal röntgen fot's was niet goed gelukt, toch besliste de dienstdoende arts op de spoedeisende hulp dat hij die avond naar huis kon, zodat wij de volgende dag hem om half negen in de ochtend bij een ander ziekenhuis zijn gebroken neus konden laten zetten.

Het was rond half vier 's nachts dat we daar gedaan waren en na protest kon hij toch een bed voor de nacht krijgen en daar blijven.

De volgende dag zijn nieuwe foto's gemaakt en een scan gedaan. Er is onderzoek gedaan door een assistent chirurg, en een neuroloog.

Uiteindelijk zijn de volgende diagnoses gesteld:

• Breuk in de schedel
• Gebroken neus
• Gebroken jukbeen, waarschijnlijk aan twee kanten
• Lichte hersenschudding
• Gebroken bovenkaak
• Diverse gebroken en compleet uitgevallen ondertanden
• Diverse andere fracturen in bovenkaak, gemelte etc, aantal onbekend
• Diverse schaaf en snijwonden in het gezicht

Vrijdagmiddag zal Philip onder het mes gaan, dit zal naar verwachting de hele middag duren. Ik ben er eerlijk gezegd helemaal kapot van, zo ook mijn jongste broer.

Wat een pech, wat een toeval. Zoals zo vaak kan deze pech zo grote gevolgen hebben. Daarentegen weet ik ook dat het nóg erger had kunnen aflopen.

Ik begrijp niet hoe de dienstdoende arts er zo op aangedrongen heeft dat hij naar huis moest (in die toestand, voor 3 uurtjes slaap) op basis van een vaag onderzoek. Hoeveel verantwoordelijkheidsbesef heeft deze jongeman eigenlijk?

En verder weet ik niet wat ik er mee aan moet. Actie ondernemen of niet? Het blijft een soort van negatieve energie. Energie die we waarschijnlijk beter kunnen gebruiken om Philip te ondersteunen en onszelf sterk te houden want het is niet niets. Als je dit soort dingen leest klinkt het allemal vrij klinisch, maar van dichtbij maak je de situatie toch anders mee en zie je meteen de gevolgen op korte en langere termijn en die zijn helemaal niet leuk, vooral als het je naaste familie betreft waar je veel van houdt..

Tot slot:

Bedankt Yvonne en Thomas voor jullie kordate optreden op de bewuste avond.

Bedankt Ramona voor je inzet en hulp in het ziekenhuis.

Mocht je Philip een hart onder de riem willen steken, ook al ken je hem niet, stuur dan een mailtje naar philip@arthurmaas.nl dan zorg ik dat die bij hem terechtkomt.

UPDATE 18-7-2007

Sinds vandaag is Philip weer thuis. Afgelopen vrijdag is hij geopereerd en er mag gezegd worden dat de chirurg een uitstekende job gedaan heeft. Afgezien van een wond van oor tot oor over de kruin is de rest onder andere van binnenuit de mond gedaan. Het was een hele opluchting om hem vrijdags na de operatie te zien, want hij oogde ineens een stuk frisser en de gelaatstrekken waren weer als vanouds.

Overigens is gebleken dat de meeste beschadigingen boven de wenkbrauw zaten en er twee breuklijnen van de bovenkant van de neus tot aan de kiezen liepen, naaast de eerder vermelde breuken etc.

Intussen heb ik toch nog geebeld met de arts van de spoedeisende hulp en een goed gesprek gehad. Daarmee is voor mij ook dat gedeelte weer afgesloten en hoop ik dat anderen niet in dezelfde situatie komen.